Słownik medycyny naturalnej i niekonwencjonalnej

Hazrat Inayat Khan

(ur. 5 lipca 1882 w Barodzie w Indiach, zm. 5 lutego 1927) - ZAŁOŻYCIEL SUFI ORDER
Muzyk, poeta, pisarz, nauczyciel suficki. Jako pierwszy dokonał przeniesienia nauczania sufich na Zachód. Założyciel Sufickiego Zakonu na Zachodzie (The Sufi Order in the West), którego współczesna nazwa to Międzynarodowy Zakon Suficki (Sufi Order International).
Urodził się 5 lipca 1882 roku w Barodzie, w Indiach, w muzułmańskiej rodzinie słynnych muzyków.
Dom rodzinny Hazrata był salonem artystycznym, w którym spotykali się przedstawiciele świata sztuki — literaci, malarze, filozofowie, a także mistycy różnych wyznań. Od dzieciństwa uczył się gry na vinie, tradycyjnym indyjskim instrumencie strunowym, zdobywał nagrody i wyróżnienia.
Jako osiemnastolatek odbył pierwsze tournée po Indiach. Jego talent zyskał wówczas powszechne uznanie. W roku 1903 roku opublikował w Hindustanie zbiór 75 klasycznych pieśni indyjskich.
Jego pierwszym nauczycielem duchowym był pochodzący z Medyny Mohamed Abu Hasan, mistrz sufickiej szkoły Czisti. Pod jego kierunkiem Hazrat zgłębiał także nauki kilku innych szkół sufickich, między innymi: Nakszbandi, Suhrawardi i Qadiri. Podczas trwających kilka lat studiów mieszkał w Kalkucie. Wkrótce po ukończeniu nauki, w 1910 roku, zainspirowany przez murszida, wspólnie z bratem Mahebud Khanem i kuzynem Ali Khanem 13 września 1910 przybył do Stanów Zjednoczonych, aby szerzyć posłanie sufich w kulturze Zachodu. Pierwszy krąg uczniów stworzył w San Francisco. Przez dziesięć lat podróżował po USA i Europie. Dawał koncerty i wykłady, akompaniował słynnym tancerkom: Macie Hari i Ruth Saint Denis.
Inayat poślubił w 1912 roku w Londynie sympatyczną 20 letnią dziewczynę Orę Ray Baker (1892-1949) znaną też jako Amina Begum. Stała się ona matką dla czworga dzieci, z których Vilayat Inayat Khan kontynuował dzieło rozpoczęte przez Ojca.
W roku 1920 osiadł na stałe w Suresnes pod Paryżem. Założył tam szkołę suficką, gdzie prowadził wykłady i warsztaty. Był niestrudzonym nauczycielem, pisarzem i muzykiem.
W ciągu 16 lat rozprzestrzenił Orędzie Sufickie, ustanowił Zachodnią Linię Przekazu, rozwinął cały Ruch Suficki oraz głębokie wewnętrzne nauczanie poprzez Szkołę Ezoteryczną (Zakon Sufich). W tym okresie prowadził nauczanie w Ameryce, Anglii, Francji, Rosji, Szwajcarii, Holandii, Belgii i w Niemczech.
Na krótko przed swoją śmiercią inicjował swego syna, Zia Inayat Khan na swojego następcę.
W 1926 roku dla poratowania zdrowia wyjechał do rodzinnego kraju. Zmarł w Delhi 5 lutego 1927 roku.

Maja (Dewanagari:माया trl. māyā)

W filozofii indyjskiej, maja jest iluzją - namacalną i mentalną rzeczywistością codziennie absorbującą świadomość żywych istot, zakrywającą przed nimi prawdę na temat tożsamości i ich związku z Bogiem. Według hinduizmu maja oddziałuje głównie poprzez tzw. fałszywe ego (ahamkara), czyli utożsamianie się z materialnym ciałem, oraz poprzez przywiązanie do posiadanych rzeczy (mameti). Pokonanie wpływu mai jest konieczne do wyjścia z cyklu samsary (cyklu reinkarnacji) i osiągnięcia wyzwolenia - odpowiednika buddyjskiego oświecenia.

Sufizm (arab. taṣawwuf تصوف )

Zbiorcze określenia dla ezoterycznych nurtów mistycznych w islamie. Pochodzi ono od słowa suf صوف (wełna) oraz safa (czystość, świętość), bowiem sufi czerpiąc wzór z orientalnych zakonów świętych, sadhu  ubierali się w białe wełniane włosiennice. Sami Arabowie często zwali sufich fakirami (faqīr فقير), co znaczy "ebionita", "ubogi", albo derwiszami (darwīš درويش), co pochodzi od perskiego słowa "wyrzeczony". Sufi są znani z wielkiej duchowej mądrości, ekstatycznych tańców, wielkich charyzmatycznych cudów, żarliwej modlitwy, ascezy i wyrzeczenia, mistyki.